Pasta Genovese

Jamie Oliver en Nigella Lawson doen het helemaal anders dan ik (dit recept staat in hun boeken en het is een ‘echt’ Italiaans recept en de ‘echte’ Italianen maken dit gerecht waarschijnlijk ook anders dan ik, maar als ik het op de manier doe ‘zoals het hoort’, dan gaat het dus helemaal mis. In hun recepten staat dat de boontjes maar 3 minuten hoeven te koken, maar als ik sperzieboontjes maar 3 minuten kook, dan zijn ze nog hartstikke rauw en hard en dat vind ik gewoon niet lekker. Ik heb dus m’n eigen manier ontwikkeld voor dit recept en waarschijnlijk is de uitkomst ongeveer hetzelfde, maar dan heb ik wél gare boontjes en geen kapot gekookte aardappelen. Het is een vegetarisch recept en het zou ook best gezond genoemd kunnen worden, alleen heb je dus wel een enorm koolhydraatrijk gerecht, want mét aardappelen en mét pasta. Maar ik hou ervan! De smaak van de aardappelen en de boontjes en de pesto en de Parmezaanse kaas gaan zich allemaal met elkaar vermengen en daardoor krijg je een hele rijke, dikke, pastasaus. Hmmm…

pastagenovese

Ingrediënten (voor 4 personen):
500 gram pasta (tagliatelle werkt eigenlijk het beste, maar een andere pasta kan ook prima)
400 gram sperzieboontjes
250 gram vastkokende aardappelen
100 gram verse pesto (uit een potje maakt het gerecht echt minder lekker, maar wel goedkoper natuurlijk)
100 gram geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie

Okay, here we go! Haal de uiteinden van de boontjes en kook de boontjes beetgaar in ongeveer 10 minuten (gewoon even proeven of ze goed zijn). Houd de boontjes warm (deksel op de pan).
Schil de aardappelen en snij ze in blokjes van ongeveer 2 centimeter. Kook ze gaar in ongeveer 6 tot 8 minuten (ook hier geldt; proef tussendoor of ze gaar zijn). Als je de aardappelen afgiet, dan doe je het afgietwater in een kommetje!!
Kook de pasta volgens de aanwijzing op de verpakking. Giet de pasta af en gooi terug in de pan en zet het vuur langzaam aan.
Doe de aardappelen erbij en wat van het aardappel-kookvocht (van dit kookvocht kun je tijdens het roeren steeds een beetje toevoegen).
Doe de pesto erbij.
Doe de sperziebonen erbij.
Doe de helft van de Parmezaanse kaas erbij.
Klaar! Serveer het met de rest van de Parmezaanse kaas.

 

delicatessen en lekkernijen



Pastasalade met tonijn & sperziebonen

Dit is een salade die ik vaak maak als ik een restje (verse) sperziebonen over heb. Nu zullen de meeste mensen nooit een restje sperziebonen over hebben, maar ik koop vaak wat extra sperziebonen voor dag 1 (en die kook ik en eet ze dan met aardappelen en vis of vlees, lekker oldskool). En op dag 2 maak ik dus deze salade (of die maak ik nog op de avond van dag 1, dat kan ook). Cruciaal is wel dat je verse sperziebonen gebruikt! En… cruciaal is de original Caesar-dressing van het merk Cardini’s. Dit is een best wel prijzig flesje (alhoewel, volgens mij kost een flesje 3 euro en daar kun je dus meerdere keren mee doen, want ook door/over andere salades is-ie erg lekker). Maar deze dressing is dus DIVINE!

pastatonijnsalade

Ingrediënten:
250 gram pasta
300 gram sperziebonen
1 blikje tonijn (op water, maar op olie kan ook)
3 eetlepels Cardini’s original Caesar-dressing
1 ui
Peper

Kook de sperziebonen in zo’n 8 minuten gaar (of gebruik dus een restje).
Kook de pasta volgens de verpakking gaar (of ook hier; gebruik een restje).
Snipper de ui.
Voeg alle ingrediënten samen en breng op smaak met peper (of eventueel nog wat extra dressing) (zout hoeft niet, want de dressing is al best wel zout).
Ook lekker hierbij: zwarte olijven (maar dit vinden de meeste kinderen niet zo’n goed idee).



Pasta met rucola en geitenkaas

Dit gerecht maak ik al jaren en jaren en jaren. Ik vond ’t ooit in een tijdschrift, maar weet niet eens meer welke. Daar werd de geitenkaas gegrild en dan op de pasta gelegd, maar ik doe gewoon alles in 1 keer door elkaar. Lekker als vegetarische avondmaaltijd, als lunch, maar een dag later is-ie koud als salade ook nog heel lekker.

pastarucola

Ingrediënten (voor 4 personen):
400 gram fusilli
3 teentjes knoflook
1/4 theelepel gedroogde chilivlokken (of beetje chilipoeder)
300 gram zachte geitenkaas
150 gram Parmezaanse kaas
100 gram rucola
sap van 1 citroen
peper en zout
olijfolie

Kook de pasta gaar met wat zout en bewaar ongeveer 100 milliliter van het kookvocht.
Bak in wat olijfolie de in stukjes gesneden knoflook, samen met de chilivlokken en het citroensap. Doe het kookvocht hierbij.
Doe nu dit knoflook-citroen-chili-mengsel bij de pasta.
Doe de rucola erbij.
Doe de in stukjes gesneden geitenkaas erbij.
Doe de Parmezaanse kaas erbij.
Het mooie van dit gerecht is dat je met alle ingrediënten kunt variëren. Dus hou je van veel rucola, dan doe je er wat meer rucola in. Of hou je van wat meer pit, dan wat meer chilivlokken.



Pasta met ham en doperwtjes

“Ik begin wel een beetje trek te krijgen nu”, zegt de verkering.
“Ik ook, maar ik heb geen zin om te koken”, zeg ik.
“Zullen we wat bestellen?”
“Nee. Nee. Nee. We gaan zuinig aan doen in 2014! We moeten zuinig aan doen! En we gaan niet op zondagavond pizza’s bestellen voor 25 euro, echt niet hoor.”
“Ik dacht eigenlijk aan Grieks.”
“Eh, eh, nee, ook niet, echt niet.”
“Echt niet?”
“Nee, liefie, we hebben genoeg in huis.”
“Wat dan?”
“Alles. We hebben alles.”
“Maar wat dan?”
“Van alles en we moeten ook nog heel veel dingen opmaken die bijna over de datum zijn.”
“Wat dan?”
“Maar ik heb geen zin om te koken. Ik hang net zo lekker in de bank.”
“Ja, dan weet ik het ook niet meer.”
“Ooooooh, ik moet ook alles zelf doen.”

doperwtenpasta

Nou ja, en precies 12 minuten en 54 seconden later (ik heb de verkering laten timen) (en dat was inclusief het maken van de foto’s) stond deze fusilli con panna prosciutto e piselli, oftewel een megasimpele pasta met ham en doperwtjes op tafel. Eh, in een bakje op schoot op de bank.

Ingrediënten (voor 2 personen):
200 gram pasta
100 gram diepvriesdoperwtjes
1 ui
200 ml slagroom
100 gram ham
geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie
peper en zout

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Snij de ui in kleine stukjes en snij de ham in reepjes.
Bak de ui en de ham in wat olijfolie even aan.
Doe hier nu de slagroom bij en de doperwtjes en laat dit allemaal zachtjes pruttelen.
Als de pasta gaar is doe je de pasta bij de saus, breng je het op smaak met peper en zout en bestrooi je alles met Parmezaanse kaas.
Ik had geen Parmezaanse kaas in huis, dus bestrooide het met wat geraspte jong belegen en dan is het ook prima te doen, maar toch net even iets minder lekker dan met Parmezaanse kaas (“Met Parmezaanse kaas kun je een stoeptegel nog lekker maken”, zou mijn moeder zeggen.”).



Pittige pastasaus met makreel

Dit is een hele snelle pastasaus, gebaseerd op de Italiaanse pasta arrabiata. ‘Arrabiata’ betekent boos of kwaad in het Italiaans en een pasta arrabiata is dan ook een pastasaus die naast tomaten ook met rode pepers wordt gemaakt. Lekker pittig dus. Aangezien ik nooit standaard rode pepers in huis heb, maar wel een flesje sambal oelek, doe ik er gewoon sambal door. Ietsje anders, net zo lekker (foodsnobs zullen waarschijnlijk zeggen dat dat dus echt niet kan; een pasta arrabiata met sambal en dat je dus echt wel verschil proeft, maar ik proef weinig verschil). De verse peterselie zou ik alleen niet vervangen door peterselie uit een potje, want juist de verse peterselie maakt dit gerecht helemaal af (en het verschil tussen peterselie uit een potje en verse peterselie proef ik dus wel).

pastamakreel

Ingrediënten (voor 2 personen):
100 gram gerookte makreel
1 klein blikje tomatenpuree
2 grote tomaten of een handje cherrytomaatjes
1 teentje knoflook
1 ui
1/2 eetlepel sambal oelek
handje verse peterselie
200 gram spaghetti (of andere pasta)
olijfolie
peper en zout

Snij de ui en de knoflook en bak ze even aan in wat olijfolie en doe er als de ui lichtbruin kleurt de tomaten en het blikje tomatenpuree bij.
Ondertussen kook je de pasta gaar volgens de aanwijzigen op de verpakking.
Doe de sambal en de makreel bij de pastasaus (als de saus te dik wordt, dan kun je wat water toevoegen). Paar minuutjes op zacht vuur laten staan.
Op smaak brengen met peper en zout (of als je van extra pittig houdt, doe je er nog wat sambal bij).
Rijkelijk bestrooien met de verse peterselie.



Tomatensaus met gehaktballetjes

Iets wat ik dus nooit uit een pakje maak is pastasaus (en hoewel ik zwaar fan ben van de LIDL is die kant-en-klare spaghettisaus uit een zakje dus echt vreselijk vies en vooral veel te zout). Het zelf maken van een tomatensaus en dan de geur van die verse kruiden (rozemarijn, tijm, oregano, ooooh, de geur van verse oregano) die door het hele huis heen trekt en aan m’n vingers blijft kleven; ik word daar gelukkig van. Het is nogal een klusje om deze tomatensaus te maken, daarom maak ik altijd extra veel, zodat ik wat bakjes in de diepvries kan zetten. Helaas zijn die bakjes ook vaak weer snel uit de diepvries verdwenen, omdat we deze pastasaus regelmatig eten.

tomatensaus

Ingrediënten (voor 8 tot 10 personen):
Voor de gehaktballetjes:
1,5 kilo half-om-half gehakt
150 gram Serrano-ham (ook lekker met (ontbijt)spek)
2 teentjes knoflook
100 gram Parmezaanse kaas
2 eieren
3 beschuiten (of eenzelfde hoeveelheid paneermeel)

Voor de tomatensaus:
4 blikken tomatenstukjes
4 stengels bleekselderij
4 wortelen
3 uien
0,25 deciliter rode wijn
200 milliliter (volle) melk
500 milliliter runderbouillon (van een blokje)
4 teentjes knoflook
olijfolie
1 eetlepel gedroogde oregano
klein handje verse tijm
klein handje verse rozemarijn

Maak de pastasaus door de in kleine stukjes gesneden ui, knoflook, wortel en bleekselderij even aan te bakken in een flinke scheut olijfolie.
Afblussen met de rode wijn.
Alle kruiden erbij (rozemarijn en tijm van de takjes afhalen).
Blikken tomatenstukjes erbij.
Bouillon en melk erbij.
En dit op een zacht vuurtje lekker lang laten pruttelen. Je kan dit recept ook maken met verse tomaten (of een gedeelte uit blik, een gedeelte vers). Ik zorg dat ik altijd ook een paar pakken gezeefde tomaten in huis heb. Heb ik ineens meer pastasaus nodig (kan ’t me bij dit recept haast niet voorstellen) dan giet ik er gewoon zo’n pak bij.
De saus is klaar als de wortelen en bleekselderij helemaal zacht en gaar zijn (ik zet de pastasaus altijd vroeg in de middag al op, zodat het een uurtje of 2 of 3 kan pruttelen). Als het allemaal te dik wordt kun je er wat water (met een bouillonblokje) bijgieten (maar hoeft meestal niet).
Snijd nu de Serrano-ham in kleine stukjes. Ik heb de balletjes voor in deze pastasaus zelf de laatste tijd met in stukjes gesneden ontbijtspek gemaakt, maar ik zou zeggen; kijk zelf wat je het lekkerst vindt.
Rasp de Parmezaanse kaas en snijd de knoflook heel fijn (of gebruik een knoflookpers).
Kneed nu alle ingrediënten voor de gehaktballetjes door elkaar en draai er balletjes van van zo’n 2 centimeter doorsnede. Dit is een nogal tijdrovend klusje, maar het kan heel meditatief werken (staat in de Happinez). Ik telde 124 gehaktballetjes, want ik ben niet zo van het mediteren. Wel van het tellen.
Uiteindelijk laat je de gehaktballetjes in de tomatensaus glijden en gaar worden (voorzichtig roeren, zodat de balletjes ook heel blijven). Ik moest de saus uiteindelijk in een grotere pan overgieten, want het paste er niet allemaal in (totaal had ik bijna 6 liter pastasaus, NICE)!
Eventueel kun je er, net voordat je de saus opdient, wat cherrytomaatjes doorroeren.
Lekker met alle soorten pasta en ook heel erg ideaal om in te vriezen (dat doe ik dus altijd). Flink wat Parmezaanse kaas (of andere kaas) erover strooien natuurlijk.



Pasta met porcini-champignonsaus

De eerste keer dat ik eekhoorntjesbrood proefde was ik verkocht. Jaren terug at ik bij een vriendinnetje en zij had een kipgerecht gemaakt met allerlei chique paddenstoelsoorten. Terwijl het gerecht in de oven stond en wij een wijntjes dronken was ik me geestelijk aan het voorbereiden op die paddenstoelen. Tot die tijd verafschuwde ik champignons en alles wat daarop leek; de gummiachtige structuur had ervoor gezorgd dat ik alles wat maar enigszins het uiterlijk van een champignon had aan de rand van m’n bord werd geschoven.

De vriendin had zo ontzettend haar best gedaan en ook zo financieel uitgepakt (“Deze wijn past echt heel goed bij de shi-takes!”) dat ik niet durfde te zeggen dat ik niet zo’n fan was van paddenstoelen. Ik dronk mezelf nog maar wat moed in met de matchende wijn en nam een hapje van het met paddenstoelen doordrenkte kipgerecht. Ik vergat de kip. Ik vergat de shi-takes. Ik vergat de textuur van de rest van de paddenstoelen.

“Wat is die Goddelijke overheersende smaak?”, vroeg ik.
“Oh, dat is het eekhoorntjesbrood”, zei de vriendin.

Als je eenmaal een keer eekhoorntjesbrood hebt geproefd, dan vergeet je de smaak nooit meer. En dan wil je meer. En nog meer. Ik heb wel eens vers eekhoorntjesbrood gekocht op een hipster markt in Amsterdam (belachelijk duur, maar het wel waard natuurlijk, als je rijk bent). Die vriendin had gedroogd eekhoorntjesbrood gebruikt en ook dat is in grotere supermarkten te koop in plastic potjes (nog steeds behoorlijk aan de prijs, maar het best waard). Maar ik kwam ooit Porcini-bouillonblokjes van het merk Star tegen (zie foto rechtsboven) (ik kocht ze in een delicatessenwinkeltje, maar heb ze ook wel eens bij een grote supermarkt gezien) en daarmee heb je pas écht waar voor je geld. Porcini is de Italiaanse naam voor eekhoorntjesbrood en al zullen de echte culinaire types wel spugen op het gebruik van deze blokjes; ik ben grootverbruiker en groot fan. Binnen no time maak je met zo’n bouillonblokje een pastasaus met een intens lekkere smaak. Kom je ooit een doosje Porcini-bouillonblokjes tegen; meenemen! Je krijgt er geen spijt van.

champignonsaus

Ingrediënten (voor 2 personen):

1 blokje paddenstoelenbouillon
1 bakje champignons of kastanjechampignons
1 ui
1 knoflookteentje
200 milliliter slagroom
peper en zout

Snij de ui, knoflook en de champignons en bak ze zachtjes aan.
Verkruimel het bouillonblokje erboven en voeg de slagroom toe.
Laat dit allemaal zachtjes een minuutje of 10 op staan en kook ondertussen de pasta (het spreekt voor zich dat je zelf maar een lekkere pasta moet kiezen).
Als de pastasaus teveel indikt doe je er eventueel nog wat water bij.
Op smaak brengen met peper en zout (opletten met het zout, want het bouillonblokje is al best zoutig)!
Ik vind de saus zelf zo helemaal perfect, maar de verkering vindt ‘m lekkerder met gebakken spekjes erdoor (dus zo’n duobakje met spekjes en daar dan de helft van, dus 125 gram voor 2 personen). Die bak ik dan mee met de ui, maar op het laatst moet je er dan zeker geen zout door te doen!
Ook lekker; garneren met Parmezaanse kaas.



Pasta met forel

Mijn vader vist al z’n hele leven. Elke zaterdagochtend, elke zondagochtend. Opstaan om een uur of 5.00 en dan de hele ochtend naar een dobber staren. Je moet er maar zin in hebben! Ik moet er niet aan denken, maar zo af en toe gaat hij ook een dagje ‘forellen’ met z’n vismaten en aan gerookte forel moet ik dan wel weer denken!

pastametforel

Regenboogforellen worden veel in Europa gekweekt en deze forellen worden verkocht aan zogenaamde forelvisvijvers. De forellen worden daar uitgezet om later door sportvissers zoals mijn vader weer gevangen te worden. Eigenlijk een omslachtig gedoe. En ook een beetje nep. Maar m’n vader heeft er plezier in en de hoeveelheid forellen die je vangt, die mag je ook mee naar huis nemen. Lekker voor moeder de vrouw! Thuis worden de forellen schoongemaakt en er is altijd wel een andere sportvisser die een rookoventje heeft staan en die bereid is de forellen te roken en te vacuumeren. Hierdoor ligt er bijna altijd wel een gerookt forelletje in onze diepvries. Maar ja, een gerookt forelletje op een toastje gaat ook vervelen. Onlangs maakte ik deze pasta. Supersnel en supersimpel.

Ingrediënten (voor 2 personen):
1 blik tomatenstukjes
10 gedroogde tomaten (even laten wellen in heet water)
100 ml olijfolie
2 teentjes knoflook
2 uien
2 eetlepels citroensap
2 gerookte forellen (schoongemaakt, in stukjes)
Pasta (250 gram)
Parmezaanse kaas

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op het pak.
Doe alle ingrediënten (behalve de forel) in een foodprocessor en pureer de saus.
Verwarm de saus nu zachtjes.
Voeg de forel toe en proef of er nog wat peper, zout of citroensap bij moet.
Serveer het met wat geraspte Parmezaanse kaas.