Rucolapesto

Rucolapesto, weer eens wat anders dan pesto van basilicum en… een stuk goedkoper om te maken! Bij mijn Turkse supermarkt verkopen ze altijd grote plastic bakken met rucola voor 1 euro! 1 euro voor 125 gram rucola!! Hoe dan! Kom daar maar eens om bij de gemiddelde supermarkt! De rucolapesto kan erg scherp zijn (ligt een beetje aan de pittigheid van de rucolablaadjes), maar is lekker op een stokbroodje (als een soort dip dus), als broodbeleg (met een plakje kaas, ham of kipfilet eronder), maar ook erg lekker als ‘saus’ door de pasta (en zoals ik al zei; weer eens wat anders dan ‘gewone’ pesto). Onderstaand recept is met walnoten, maar je kunt de rucolapesto ook met hazelnoten (goedkoper) of zelfs met geroosterde pinda’s (nog goedkoper) maken. Het is even zoeken naar de juiste smaakbalans (dus meer zout, meer citroen, meer olijfolie, misschien iets meer Parmezaanse kaas om de smaak wat milder te maken), maar dan heb je ook wat. Blijven proeven dus. Ik vries een teveel aan rucolapesto overigens gewoon in. De smaak gaat ietsje achteruit, maar het blijft heerlijk om te gebruiken door een pastasaus van tomaten en courgettes.

rucolapesto

Ingrediënten:
125 gram rucola
50 gram geraspte Parmezaanse kaas
3 eetlepels walnoten
4 eetlepels olijfolie
beetje zout
beetje citroensap

Doe alle ingrediënten samen in een keukenmachine en hak alles door elkaar.



Tapenade van zongedroogde tomaatjes

Zelf een tapenade maken is, als je een keukenmachine hebt, erg makkelijk. En je kunt er een paar dagen plezier van hebben. Lekker op brood. Met een glaasje wijn erbij. Of als onderdeel van een uitgebreide tapastafel.

tapenadezongedroogd

Ingrediënten:
10 zongedroogde tomaten (die van de LIDL zijn prima)
4 eetlepels geroosterde pijnboompitjes
handje verse basilicum
3 eetlepels olijfolie (of de olie van de tomaten)
1/2 teentje knoflook
50 gram geraspte Parmezaanse kaas
peper en zout

Doe alle ingrediënten bij elkaar in de keukenmachine en hak alles zeer fijn. Je kunt een beetje meer olijfolie toevoegen als je het wat smeuïger wil. Op smaak brengen met zout en peper.

 

By the Grape - altijd de 100 meest opwindende wijnen



Tonijn-aardappeldip

Ik vond dit recept in het boek ‘Kleine hapjes, grote smaken’ van Paul Gayler. Ik maakte het als onderdeel van een tafel vol met tapashapjes, maar eigenlijk kun je ’t ook prima maken als een soort broodbeleg voor bij de lunch (althans, zo gebruikte ik het de dagen erna, want ik had nogal wat over). En dat ik nogal wat over had, lag niet aan de smaak, maar aan het feit dat ik nogal veel van deze tonijn-aardappeldip had gemaakt én omdat ik sowieso heel veel tapasgerechtjes had bereid (als ik eenmaal aan het koken sla, dan ben ik niet te stoppen).

tonijndip

Ingrediënten:
375 gram gekookte kruimige aardappelen
1 ui (fijngesneden)
2 teentjes knoflook (fijngesneden)
2 eetlepels witte wijnazijn (of sherryazijn)
1 blikje uitgelekte tonijn op olie (of op water en dan wat extra olijfolie)
olijfolie
2 eetlepels verse bladpeterselie
zout en peper

Doe alles, behalve de peterselie en een klein handje tonijn, in een keukenmachine en vermeng alles kort.
Kijk zelf hoe dik je de dip wilt hebben door steeds een beetje olijfolie toe te voegen.
De puree moet glad zijn, maar je moet ‘m zeker niet te lang in de keukenmachine laten draaien, want dan wordt het een vieze plakkerige drap. Een paar rondjes is genoeg.
Doe de dip in een schaal. Doe de rest van de tonijn en de peterselie erover.
Serveren op kamertemperatuur met brood.
Lekker!



Champignons met knoflook

Ideaal hapje voor tussendoor of voor bij een uitgebreide tapastafel. Belangrijk is wel dat je verse peterselie gebruikt en geen peterselie uit een potje.

champignons

Ingrediënten:
500 gram champignons (zo klein mogelijk)
paar eetlepels olijfolie
2 of 3 teentjes knoflook (in hele kleine stukjes)
3 of 4 eetlepels verse, gehakte peterselie
1/2 citroen

Maak de champignons schoon (met een borsteltje). Snij eventueel grote champignons in vieren of door de helft.
Fruit de knoflook in flink wat olijfolie.
Doe de champignons erbij en bak ze een paar minuutjes (de champignons zuigen de olijfolie op, dus zorg dat ze niet verbranden).
Knijp de halve citroen uit boven de champignons en bak alles nog even door. Op smaak brengen met peper en zout.
Peterselie erdoor roeren (en heel even meebakken).



Humus

Hmmmmm… humus! Of hoemoes. Of hummus. Het is mijn favoriete broodbeleg. Nou ja, dat vind ik vandaag, morgen weer wat anders waarschijnlijk. Maar zelfgemaakte humus is echt supersimpel om te maken en ook nog eens, jawel, heel gezond en biologisch verantwoord. Ik hou ervan! Je kunt het maken met gedroogde kikkererwten (en die laat je dan de avond en nacht daarvoor even weken in water, daarna koken, nou ja, het staat op de verpakking), of je koopt gewoon een pot of blik kikkererwten. Er zijn verschillende manieren om humus te maken, maar ik vind het zelf het lekkerst met verse koriander. En die koriander kun je het beste kopen bij een Turkse supermarkt, want dat is veel goedkoper, maar ja, ik kocht een bakje bij de Albert Heijn in de aanbieding, want ik had geen tijd om naar de Turkse supermarkt te fietsen, maar wel heel veel zin in humus!

humus

Ingrediënten:
1 pot kikkererwten
1 grote eetlepel tahin
2 knoflookteentjes
flinke handvol koriander
sap van 1/2 limoen
2 eetlepels olijfolie
peper
staafmixer

Laat de kikkererwten uitlekken. Doe de rest van de ingrediënten erbij en zet de staafmixer erop. Klaar. Het kan zijn dat er wat meer olijfolie bij moet om de boel wat smeuïger te maken. Ook de peper is iets wat je even moet proeven. Meer of minder. Maar het is sowieso heerlijk! Heerlijk! Heerlijk! Op brood. Maar ook om te gebruiken als een soort dipsaus voor groenten!



Vietnamese loempia’s

Zo’n 2 keer per jaar worden er loempia’s gerold in huize Luna! De Vietnamese loempia’s aan de kraampjes zijn heerlijk, maar ook daar lijkt de recessie toegeslagen; ze zijn niet meer zo stevig gevuld als vroeger en er zit meer kool in dan vlees of kip. De prijs is, vergeleken met een paar jaar terug (11 jaar geleden), dan wel weer verdubbeld, want waar je vroeger een loempiaatje voor een gulden kon kopen, daar kosten ze nu een euro (of waarschijnlijk is gewoon alles 2 keer zo duur geworden). Beetje jammer! Wij kopen dus nooit meer een loempiaatje op straat, omdat die van onszelf gewoon lekkerder zijn, maar ik hou nog steeds van alle loempiamannetjes, want die hebben het vast ook niet makkelijk.

vietnameseloempia

Onderstaand recept is voor 40 loempia’s, maar wij maken er altijd meteen 120, want als je eenmaal lekker bezig bent, dan kun je daar maar beter gewoon mee door gaan. Wat moet je met 120 loempia’s? Opeten! En we geven er ook veel weg, want lekker eten moet je delen! Het rollen van de loempia’s zelf is trouwens iets wat je samen moet doen. Het kan wel alleen, maar omdat de loempiavellen best snel uitdrogen is het handiger om het gewoon met z’n tweeën te doen. Ik denk dat de mannetjes van de Vietnamese loempiakraam het met de hele familie tegelijk doen, want er gaat best veel werk in zitten. Ik ben met de 120 loempia’s zo’n 5 uur bezig geweest (ik moest alles in 3 batches bakken omdat ik geen XXXL pan heb) ( de verkering was er zo’n 1,5 uur mee bezig, omdat hij dus mee moest helpen met rollen). Is dat het waard? Hell yeah! Ze zijn dus niet alleen heel erg lekker, maar uiteindelijk betaal je voor 120 Vietnamese loempia’s zo’n 20 euro (ik had het precies uit willen rekenen, maar ik kon niet alle bonnetjes terug vinden), dat is dus 0,17 cent per stuk.

Ingrediënten (voor 40 loempia’s):
1 pak loempiavellen (er zitten 40 vellen in 1 verpakking)
750 gram kipfilet
750 gram winterwortelen
2 uien
2 teentjes knoflook
250 gram rijstvermicelli
2 kippenbouillonblokjes
2 eetlepels gehakte selderij
1 theelepel vetsin
1 eetlepel suiker,
1 eetlepel zout
1 eetlepel azijn
2 eetlepels sojasaus
2 eetlepels zonnebloemolie
maggi om op smaak te brengen
(olie om in te frituren)

Haal de loempiavellen uit de diepvries (laat ze dus ontdooien, maar laat ze in de verpakking).
Maak de kipfilet fijn in een keukenmachine, zodat het dus een soort kipgehakt wordt (je zou eventueel ook kipgehakt kunnen kopen). Heb je geen keukenmachine, dan zul je de kipfilet heel erg fijn moeten snijden.
Schil de winterwortelen en doe deze ook in de keukenmachine, of rasp ze (ik doe de ene helft raspen en de andere helft in de keukenmachine). Ook de ui en de knoflook doe ik in de keukenmachine.
Doe de zonnebloemolie in de pan en bak de kipfilet en voeg daar niet veel later de rest van de ingrediënten bij (behalve de rijstvermicelli).
De rijstvermicelli crush je in je hand en verkruimel je dan boven de pan. Ik doe er steeds wat water bij tot de rijstvermicelli gaar is. Ondertussen blijven roeren natuurlijk. Dit laatste luistert nogal nauw, dus niet meteen teveel water. Je kan ook de rijstvermicelli eerst gaar koken in een andere pan, dan uit laten lekken en dan pas bij de rest van de ingrediënten voegen. Dit doe ik niet, omdat, eh, ja, waarom eigenlijk niet? Het kan dus allebei.
Nu komt het ingewikkeldste van allemaal. Het proeven of de vulling op smaak is. De vulling moet zouter zijn dan je het eigenlijk wil hebben. Nadat je de loempia’s frituurt gaat een gedeelte van het zout namelijk in de velletjes zitten. Als je vulling dus niet zout genoeg is, dan smaken de loempia’s uiteindelijk flauw. Het kan dus zijn dat er nog een bouillonblokje bij moet. Of een paar eetlepels maggi. Of nog wat zout. Of nog wat sojasaus.
De vulling zet je nu weg om af te koelen, want met warme vulling kun je niet gaan rollen.
Kijk nu even naar het volgende filmpje om te kijken hoe je de loempia’s moet rollen en doe dit (als alles is afgekoeld) met de loempiavellen: KLIK.
Je plakt de vellen aan elkaar vast met wat losgeklopt ei.
De loempia’s kun je nu (per 4 bijvoorbeeld) heel gemakkelijk invriezen en eruit pakken net voordat je ze wil gaan eten.
Je frituurt de loempia’s op 180° en het duurt ongeveer 4 tot 5 minuutjes voordat ze klaar zijn (als ze nog niet bevroren zijn, dan duurt het een minuut of 2 tot 3 voordat ze klaar zijn).
Serveren met zoete of scherpe sambal.



Blue stilton met port

Ik ging met m’n vader naar de Sligro. Ik weet niet meer precies wat ik moest halen, maar we kochten uiteindelijk veel te veel lekkere dingen. Overal stonden bakjes en schaaltjes en bordjes met proeverijtjes. Worstje hier, kaasje daar, chipje hier, dipsausje daar, we hebben geen proeverij overgeslagen en m’n vader en ik spraken af om deze week nog een keer te gaan, want hé, lekker en gratis, de perfecte combinatie. De grootste indruk maakte de hele stilton’s waarin een fles port of fles whisky was geplaatst. Ik knip het even van Wikipedia: ‘Tijdens Kerstmis wordt er traditioneel stilton gegeten, waarbij een fles port ondersteboven in een grote, hele kaas is geplaatst. Hierbij vermengt de smaak van de port zich in circa drie weken met die van de kaas.’

portkaas

Het stukje blue stilton met port dat ik proefde bij de Sligro was perfect. Meer dan perfect. Goddelijk. Ik wilde een stuk meenemen, maar ja, twijfel de twijfel, want best duur, maar ja, wel verschrikkelijk lekker en ik koop verdomme altijd m’n boodschappen bij de LIDL, dus ik mocht mezelf eigenlijk best ook wel een keertje verwennen, ja!!!!

De blue stilton met port ligt nu al een paar dagen in de koelkast en ik hoop dat-ie de kerst haalt, want ik lepel er steeds een stukje af om het in m’n mond te laten smelten. En keer op keer als ik de stilton proef, dan weet ik dat God bestaat. Bloody fucking perfection on a spoon.



Mini ham-prei quiches

“Moet ik iets maken dan?”, vroeg ik aan de moeder van mijn oppasmeisje.
“Nou, het moet niet natuurlijk”, zei ze.
“Oh, maar ik vind het wel leuk om iets te maken hoor, wat wil M. dat ik maak?”

Oppasmeisje M. had een kerstdiner op school en het was de bedoeling dat ieder kind ‘iets’ mee zou brengen. Oppasmeisje M. koos uiteindelijk voor een quiche, maar 1 grote quiche, dat leek me nogal een kliederboel worden in een klas. Ik besloot 24 mini quiches te maken, maar het recept kan ook heel goed voor 1 grote. Ik maakte de quiches alvast op woensdag, maar het kerstdiner was donderdagavond en de quiches waren zo lekker dat we de helft, geheel per ongeluk, al op woensdag hadden opgegeten. Donderdagmiddag maakte ik dus nog maar een lading.

hampreiquiches

Ingrediënten (voor 24 kleintjes of 1 grote):

1 kilo prei
300 gram ham
6 eieren
200 gram geraspte kaas
100 milliliter slagroom
roomboter (om in te bakken en om de vormpjes in te vetten)
beetje bloem
1 pakje bladerdeeg
kleine metalen vormpjes (of een bakblik voor 12 muffins)

Verwarm de oven voor op 180°.
Snij de prei in ringen, was ze goed en laat ze ook goed uitlekken.
Snij de ham in hele dunne reepjes.
Doe een beetje roomboter in een koekenpan en laat de prei en de ham heel zachtjes smoren, totdat de prei gaar is. Op smaak brengen met zout en peper. Eventueel vrijgekomen vocht giet je af.
Vet alle vormpjes in met boter en bekleed ze met bladerdeeg. Ik heb het bladerdeeg met een deegroller wat uitgerold, zodat ik met 1 plak bladerdeeg 2 vormpjes kan bekleden (en dan houdt je nog wat over en dat rol je weer uit en zo kom je aan 24 beklede vormpjes).
Klop de eieren los met de slagroom en voeg de geraspte kaas toe.
Doe nu in elk vormpje een schep van het ham-prei-mengsel.
Daarboven schep je wat van het ei-mengsel.
De vormpjes zet je nu in de oven en je laat alles zo’n 15 minuten bakken (als je een grote quiche maakt, dan moet deze uiteraard wat langer in de oven).



Turkse lamsburgers

Ik hou van mijn Turk en ik hou van de zaterdagen. Vooral omdat ik op zaterdagen mijn Turk vaak zie. Meestal begeef ik me in onze Turkse supermarkt naar de groente-afdelingen om daar m’n mandje vol te laden met verse kruiden. De verkering maakt dan ondertussen een praatje met de Turkse slager, die hem steevast begroet met: “Hallo, beste man.” Ook al hebben we geen vlees nodig, toch laat de verkering zich meestal door de slager verleiden tot het kopen van iets uit zijn vitrine. Gisteren waren dat 6 lamsburgers: “Ze zagen er zo lekker uit, jij kan er vast wel wat lekkers mee maken, toch, schatje?” Zaterdagmiddag aten wij Turkse lamsburgers met een yoghurt-komkommer-munt-sausje.

lamsburger

Ingrediënten:
aantal lamsburgers (die van mijn Turk zijn dus Goddelijk) (mocht jouw Turkse supermarkt geen lamsburgers verkopen, dan kun je ook een paar merquez-worstjes kopen en die uit hun velletje halen. Van het gehakt kun je nu zelf lamsburgers kneden)
hetzelfde aantal broodjes (die verkopen ze ook bij de Turkse supermarkt)
4 grote eetlepels Turkse yoghurt
klein beetje verse munt
olijfolie
halve komkommer
1 teentje knoflook
2 tomaten
1 ui
handje sla (hoeft niet perse)

Rasp de komkommer en knijp het vocht eruit. Bestrooi de komkommerrasp met een beetje zout.
Pers het teentje knoflook.
Meng de komkommer met de knoflook, de fijngesneden munt, een scheutje olijfolie en de yoghurt. Hoe langer je dit mengsel laat staan, hoe lekkerder (in de koelkast).
Bak de lamsburgers in wat olijfolie.
Snijd ondertussen de tomaten en de ui.
Snij de broodjes open, leg er wat sla op, daar bovenop de lamsburger, de tomaat, de ui en een flinke dot van het yoghurt-komkommer-muntsausje.



Saté-saucijzenbroodjes

De perfecte zaterdagmiddag-snack; kleine saucijzenbroodjes. Die kun je gewoon kant-en-klaar kopen bij iedere willekeurige supermarkt (en zelfs bij de HEMA), maar die vind ik dus niet zo lekker. De verkering heeft er weinig moeite mee en vindt die kant-en-klare dingen zelfs de ideale lunch voor een zaterdag- of zondagmiddag. Toen ik hem deze saté-saucijzenbroodjes voorschotelde moest hij toch ook wel toegeven dat deze een stuk lekkerder waren dan die saucijzenbroodjes uit het plastic. En of ik ze voortaan elk weekend wil maken?

sauzijcenbroodjes

Ingrediënten voor +/- 30 mini’s:
1 pakje bladerdeeg
500 gram gehakt
2 eieren
zakje saté-gehaktkruiden
eetlepel sesamzaadjes

Verwarm de oven voor op 180°.
Zorg dat alle plakjes bladerdeeg ontdooid zijn.
Meng het gehakt met de gehaktkruiden en 1 ei. Je kan in principe elk soort gehakt gebruiken. Ik heb vandaag mager rundergehakt gebruikt, omdat die nog in m’n diepvries lag, maar ik denk dat het lekkerder is met half-om-half-gehakt.
Verdeel nu het gehakt in de lengte over de plakjes bladerdeeg. Meestal zitten er 10 plakjes bladerdeeg in een pakje, dus dan verdeel je eerst het gehakt in 10 rolletjes, maar ik gebruikte vandaag bladerdeeg van de LIDL en daar zitten 6 langwerpige plakken in. Ik verdeel het gehakt dus eerst in 6 rolletjes. Vouw het bladerdeeg dubbel en druk alles een beetje plat en gebruik een vork om de zijkant wat reliëf te geven.
Bestrooi de bovenkant met sesamzaadjes.
Bestrijk alle saucijzenbroodjes met losgeklopt eigeel.
Leg de saucijzenbroodjes op een stuk bakpapier op een rooster en bak ze in zo’n 20 gaar (of misschien ietsje langer totdat ze mooi goudgeel zijn).