Tomatensaus met gehaktballetjes

Iets wat ik dus nooit uit een pakje maak is pastasaus (en hoewel ik zwaar fan ben van de LIDL is die kant-en-klare spaghettisaus uit een zakje dus echt vreselijk vies en vooral veel te zout). Het zelf maken van een tomatensaus en dan de geur van die verse kruiden (rozemarijn, tijm, oregano, ooooh, de geur van verse oregano) die door het hele huis heen trekt en aan m’n vingers blijft kleven; ik word daar gelukkig van. Het is nogal een klusje om deze tomatensaus te maken, daarom maak ik altijd extra veel, zodat ik wat bakjes in de diepvries kan zetten. Helaas zijn die bakjes ook vaak weer snel uit de diepvries verdwenen, omdat we deze pastasaus regelmatig eten.

tomatensaus

Ingrediënten (voor 8 tot 10 personen):
Voor de gehaktballetjes:
1,5 kilo half-om-half gehakt
150 gram Serrano-ham (ook lekker met (ontbijt)spek)
2 teentjes knoflook
100 gram Parmezaanse kaas
2 eieren
3 beschuiten (of eenzelfde hoeveelheid paneermeel)

Voor de tomatensaus:
4 blikken tomatenstukjes
4 stengels bleekselderij
4 wortelen
3 uien
0,25 deciliter rode wijn
200 milliliter (volle) melk
500 milliliter runderbouillon (van een blokje)
4 teentjes knoflook
olijfolie
1 eetlepel gedroogde oregano
klein handje verse tijm
klein handje verse rozemarijn

Maak de pastasaus door de in kleine stukjes gesneden ui, knoflook, wortel en bleekselderij even aan te bakken in een flinke scheut olijfolie.
Afblussen met de rode wijn.
Alle kruiden erbij (rozemarijn en tijm van de takjes afhalen).
Blikken tomatenstukjes erbij.
Bouillon en melk erbij.
En dit op een zacht vuurtje lekker lang laten pruttelen. Je kan dit recept ook maken met verse tomaten (of een gedeelte uit blik, een gedeelte vers). Ik zorg dat ik altijd ook een paar pakken gezeefde tomaten in huis heb. Heb ik ineens meer pastasaus nodig (kan ’t me bij dit recept haast niet voorstellen) dan giet ik er gewoon zo’n pak bij.
De saus is klaar als de wortelen en bleekselderij helemaal zacht en gaar zijn (ik zet de pastasaus altijd vroeg in de middag al op, zodat het een uurtje of 2 of 3 kan pruttelen). Als het allemaal te dik wordt kun je er wat water (met een bouillonblokje) bijgieten (maar hoeft meestal niet).
Snijd nu de Serrano-ham in kleine stukjes. Ik heb de balletjes voor in deze pastasaus zelf de laatste tijd met in stukjes gesneden ontbijtspek gemaakt, maar ik zou zeggen; kijk zelf wat je het lekkerst vindt.
Rasp de Parmezaanse kaas en snijd de knoflook heel fijn (of gebruik een knoflookpers).
Kneed nu alle ingrediënten voor de gehaktballetjes door elkaar en draai er balletjes van van zo’n 2 centimeter doorsnede. Dit is een nogal tijdrovend klusje, maar het kan heel meditatief werken (staat in de Happinez). Ik telde 124 gehaktballetjes, want ik ben niet zo van het mediteren. Wel van het tellen.
Uiteindelijk laat je de gehaktballetjes in de tomatensaus glijden en gaar worden (voorzichtig roeren, zodat de balletjes ook heel blijven). Ik moest de saus uiteindelijk in een grotere pan overgieten, want het paste er niet allemaal in (totaal had ik bijna 6 liter pastasaus, NICE)!
Eventueel kun je er, net voordat je de saus opdient, wat cherrytomaatjes doorroeren.
Lekker met alle soorten pasta en ook heel erg ideaal om in te vriezen (dat doe ik dus altijd). Flink wat Parmezaanse kaas (of andere kaas) erover strooien natuurlijk.



Pasta met porcini-champignonsaus

De eerste keer dat ik eekhoorntjesbrood proefde was ik verkocht. Jaren terug at ik bij een vriendinnetje en zij had een kipgerecht gemaakt met allerlei chique paddenstoelsoorten. Terwijl het gerecht in de oven stond en wij een wijntjes dronken was ik me geestelijk aan het voorbereiden op die paddenstoelen. Tot die tijd verafschuwde ik champignons en alles wat daarop leek; de gummiachtige structuur had ervoor gezorgd dat ik alles wat maar enigszins het uiterlijk van een champignon had aan de rand van m’n bord werd geschoven.

De vriendin had zo ontzettend haar best gedaan en ook zo financieel uitgepakt (“Deze wijn past echt heel goed bij de shi-takes!”) dat ik niet durfde te zeggen dat ik niet zo’n fan was van paddenstoelen. Ik dronk mezelf nog maar wat moed in met de matchende wijn en nam een hapje van het met paddenstoelen doordrenkte kipgerecht. Ik vergat de kip. Ik vergat de shi-takes. Ik vergat de textuur van de rest van de paddenstoelen.

“Wat is die Goddelijke overheersende smaak?”, vroeg ik.
“Oh, dat is het eekhoorntjesbrood”, zei de vriendin.

Als je eenmaal een keer eekhoorntjesbrood hebt geproefd, dan vergeet je de smaak nooit meer. En dan wil je meer. En nog meer. Ik heb wel eens vers eekhoorntjesbrood gekocht op een hipster markt in Amsterdam (belachelijk duur, maar het wel waard natuurlijk, als je rijk bent). Die vriendin had gedroogd eekhoorntjesbrood gebruikt en ook dat is in grotere supermarkten te koop in plastic potjes (nog steeds behoorlijk aan de prijs, maar het best waard). Maar ik kwam ooit Porcini-bouillonblokjes van het merk Star tegen (zie foto rechtsboven) (ik kocht ze in een delicatessenwinkeltje, maar heb ze ook wel eens bij een grote supermarkt gezien) en daarmee heb je pas écht waar voor je geld. Porcini is de Italiaanse naam voor eekhoorntjesbrood en al zullen de echte culinaire types wel spugen op het gebruik van deze blokjes; ik ben grootverbruiker en groot fan. Binnen no time maak je met zo’n bouillonblokje een pastasaus met een intens lekkere smaak. Kom je ooit een doosje Porcini-bouillonblokjes tegen; meenemen! Je krijgt er geen spijt van.

champignonsaus

Ingrediënten (voor 2 personen):

1 blokje paddenstoelenbouillon
1 bakje champignons of kastanjechampignons
1 ui
1 knoflookteentje
200 milliliter slagroom
peper en zout

Snij de ui, knoflook en de champignons en bak ze zachtjes aan.
Verkruimel het bouillonblokje erboven en voeg de slagroom toe.
Laat dit allemaal zachtjes een minuutje of 10 op staan en kook ondertussen de pasta (het spreekt voor zich dat je zelf maar een lekkere pasta moet kiezen).
Als de pastasaus teveel indikt doe je er eventueel nog wat water bij.
Op smaak brengen met peper en zout (opletten met het zout, want het bouillonblokje is al best zoutig)!
Ik vind de saus zelf zo helemaal perfect, maar de verkering vindt ‘m lekkerder met gebakken spekjes erdoor (dus zo’n duobakje met spekjes en daar dan de helft van, dus 125 gram voor 2 personen). Die bak ik dan mee met de ui, maar op het laatst moet je er dan zeker geen zout door te doen!
Ook lekker; garneren met Parmezaanse kaas.



Macaroni & Cheese (met bloemkool)

Dit is een recept van Jamie Oliver, maar ik kan het boek niet vinden waar het recept in staat, of ik heb het recept ooit van internet gehaald, of ik zag het ooit op televisie. Nu ik zelf even wat aan het surfen ben geweest naar het originele recept blijkt trouwens dat Jamie verschillende versies heeft (ook nog eentje met een brood-pancetta-rozemarijn-korstje). Maakt het uit? Niet echt. In 1 van zijn recepten staat dat je een halve bloemkool moet gebruiken, maar een halve bloemkool? Ik vind dat stom. Doe gewoon een hele. Of recepten met 150 gram crème fraîche? Er zit 200 gram in een potje, dus dan kan ook het hele potje erin, anders lepel ik die overgebleven 50 gram sowieso naar binnen tijdens het koken en ja, dan zit het ook meteen op je heupen en dan kun je die 50 gram beter verdelen over de rest van de gezinsleden!

macaroni

Ingrediënten (voor 4 personen):

1 bloemkool
500 gram macaroni
150 Parmezaanse kaas
15 gram platte peterselie
300 gram cheddar
200 gram crème fraîche
zout en peper

De oven voorverwarmen op 180°.
Verdeel de bloemkool in kleine roosjes en kook ze gaar in ongeveer 10 minuten.
Kook de macaroni gaar volgens de verpakking.
Doe de crème fraîche, 100 gram Parmezaanse kaas en de cheddar in een pan met dikke bodem en laat dit heel zachtjes koken, zodat de cheddar is gesmolten is.
Roer hier nu de macaroni, de bloemkool en de fijngesneden peterselie doorheen.
Op smaak brengen met zout en peper.
In een ovenschaal doen, bestrooien met de overgebleven Parmezaanse kaas en zo’n 10 tot 15 minuten in de oven zetten tot de Parmezaanse kaas een lekker knapperig korstje is geworden.



Pasta met rivierkreeftjes en sherry

In het kader van; ik-ga-nu-eindelijk-eens-mijn-voorraadkast-leeg-eten stuitte ik op een zak zwarte pasta. Een product wat ik normaal gesproken nooit zelf zou kopen, maar wat waarschijnlijk afkomstig was uit het kerstpakket van de verkering of van mijn vader. Ik google’de wat op ‘zwarte pasta’ en kwam toen uit op het blog van www.mevrouwdevries.net. Ik heb haar recept ietwat veranderd, want je hoeft deze HEERLIJKE saus niet te eten met zwarte pasta (en die is normaal gesproken ook veel duurder dan gewone spaghetti). Ook gebruikt zij dille om de pasta te garneren en dat staat wel heel erg kleurrijk en professional, maar voegt naar mijn mening niets toe aan de smaak (en het maakt het gerecht ook weer duurder).

pastavis

Ingrediënten (voor 4 personen):
400 gram (zwarte) pasta
500 gram tomaten saus (of een 400 gram blik tomatenstukjes)
150 ml sherry
klein handje gefrituurde knoflook (te koop bij toko’s)
1 bekertje crème fraiche
paar scheutjes tabasco
400 gram tilapiafilet
1 pakje rivierkreeftjes
3 teentjes knoflook

Fruit de gewone knoflook even in een hapjespan en doe er de tomatensaus (of blik) bij. Alles verwarmen, zonder iets te laten koken.
Doe de sherry, de gefrituurde knoflook en de tabasco erbij en laat nog een paar minuten doorverwarmen.
Roer de crème fraiche erdoor.
Niet laten koken, maar rustig laten verwarmen. Ondertussen even proeven of er nog iets bij moet naar je smaak. Ik heb mijn saus wel een half uur heel zachtjes laten pruttelen.
Ondertussen de pasta koken volgens de verpakking.
De stukken tilapiafilet bij de saus doen en gaar laten worden (ongeveer 10 minuutjes).
Pas de laatste minuutjes voeg je de rivierkreeftjes bij aan de saus.
En je kan er dus nog wat dille over strooien, maar waarom? Deze saus is TO DIE FOR!!!!



Pasta met tonijn en kaneel

Dit recept staat in het boek ‘Kook met Jamie’, ja, van Jamie Oliver dus (ondertitel: ‘Wedden dat ik van jou een topkok kan maken?’). Het recept heet ‘Jools’ favoriete pasta voor de zaterdagmiddag’ en het is dus een recept wat Jamie maakt voor zijn vrouw. Op een zaterdagmiddag. Dus.

pastamettonijnkaneel2

Het is een pastasaus met tonijn en kaneel en dat klinkt heel apart en eigenlijk best wel als een ranzige combinatie, maar in de praktijk is het dus erg lekker. En apart. Jamie Oliver kookt het voor zijn vrouw. Ik kook het voor mezelf als de verkering niet thuis eet, want hij vindt het niet zo lekker. Ik hou me niet volledig aan het recept van Jamie (ik heb het allemaal wat versimpeld en versneld en ik doe er geen verse rode peper in en ik gebruik gewone uien en hij rode). Jamie adviseert dat je ‘goede kwaliteit tonijn uit blik’ moet gebruiken, maar met een blikje tonijn van de LIDL is het ook erg lekker.

Ingrediënten voor 2 personen:
2 middelgrote uien in kleine stukjes
1 theelepel kaneel
1 blik tomaten of 5 verse tomaten
1 blik tonijn op water
250 gram pasta
citroensap
Parmezaanse kaas
verse basilicum

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Bak op zacht vuur de uitjes in wat olijfolie tot ze zacht zijn (5 minuutjes).
Voeg de tomaten toe, net als de tonijn en de kaneel.
Scheutje citroensap, zout en peper naar smaak toevoegen.
Nog zo’n 20 minuten zachtjes laten koken.
Als het klaar is bij de gekookte pasta voegen, lekker husselen.
Opdienen met verse gesnipperde basilicum en geraspte Parmezaanse kaas.



Pasta met forel

Mijn vader vist al z’n hele leven. Elke zaterdagochtend, elke zondagochtend. Opstaan om een uur of 5.00 en dan de hele ochtend naar een dobber staren. Je moet er maar zin in hebben! Ik moet er niet aan denken, maar zo af en toe gaat hij ook een dagje ‘forellen’ met z’n vismaten en aan gerookte forel moet ik dan wel weer denken!

pastametforel

Regenboogforellen worden veel in Europa gekweekt en deze forellen worden verkocht aan zogenaamde forelvisvijvers. De forellen worden daar uitgezet om later door sportvissers zoals mijn vader weer gevangen te worden. Eigenlijk een omslachtig gedoe. En ook een beetje nep. Maar m’n vader heeft er plezier in en de hoeveelheid forellen die je vangt, die mag je ook mee naar huis nemen. Lekker voor moeder de vrouw! Thuis worden de forellen schoongemaakt en er is altijd wel een andere sportvisser die een rookoventje heeft staan en die bereid is de forellen te roken en te vacuumeren. Hierdoor ligt er bijna altijd wel een gerookt forelletje in onze diepvries. Maar ja, een gerookt forelletje op een toastje gaat ook vervelen. Onlangs maakte ik deze pasta. Supersnel en supersimpel.

Ingrediënten (voor 2 personen):
1 blik tomatenstukjes
10 gedroogde tomaten (even laten wellen in heet water)
100 ml olijfolie
2 teentjes knoflook
2 uien
2 eetlepels citroensap
2 gerookte forellen (schoongemaakt, in stukjes)
Pasta (250 gram)
Parmezaanse kaas

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op het pak.
Doe alle ingrediënten (behalve de forel) in een foodprocessor en pureer de saus.
Verwarm de saus nu zachtjes.
Voeg de forel toe en proef of er nog wat peper, zout of citroensap bij moet.
Serveer het met wat geraspte Parmezaanse kaas.