Spaghetti Carbonara

Als ik niet weet wat ik moet eten. En geen zin heb om uitgebreid te koken. Maar ook geen zin om een pizza te bestellen. Of Chinees. Of in friet. Of in een boterham. Dan is een pan spaghetti carbonara altijd dé uitkomst. De ingrediënten voor spaghetti carbonara heb ik bijna altijd in huis (en ik denk iedereen wel). En het is ook altijd weer lekker. Maar dan ook écht lekker. Het is het soort voedsel wat Jamie Oliver of Nigella Lawsom ‘comfort food’ zouden noemen. Is het ook wel. De eieren geven de pasta een fluweelzacht laagje… Hmmmmm! En… het staat in 10 minuten op tafel!

spaghetticarbonara

Ingrediënten (voor 2 personen):
250 gram spaghetti
4 eieren (alleen de dooiers)
flinke scheut slagroom
100 gram geraspte Parmezaanse kaas
250 gram spekreepjes
peper

Kook de spaghetti volgens de aanwijzing op de verpakking. Het loont de moeite om lekkere spaghetti te kopen (verse eventueel), maar het kan ook prima met de allergoedkoopste spaghetti onderuit het supermarktschap.
Bak ondertussen de spekjes krokant (en ‘dep’ ze even droog met wat keukenpapier).
Klop de 4 eierdooiers met de scheut slagroom.
Als de spaghetti klaar is, houd dan wat kookvocht achter.
Doe de spaghetti dan terug in de pan, voeg de eierdooiers toe en blijf roeren (door de warmte van de spaghetti wordt het ei vanzelf ‘gaar’).
Voeg de spekjes toe.
Voeg eventueel wat kookvocht toe.
Voeg de Parmezaanse kaas toe (bewaar eventueel wat om erover te strooien).
Klein beetje peper naar smaak (geen zout, want de spekjes zijn al zout genoeg).



Rucolapesto

Rucolapesto, weer eens wat anders dan pesto van basilicum en… een stuk goedkoper om te maken! Bij mijn Turkse supermarkt verkopen ze altijd grote plastic bakken met rucola voor 1 euro! 1 euro voor 125 gram rucola!! Hoe dan! Kom daar maar eens om bij de gemiddelde supermarkt! De rucolapesto kan erg scherp zijn (ligt een beetje aan de pittigheid van de rucolablaadjes), maar is lekker op een stokbroodje (als een soort dip dus), als broodbeleg (met een plakje kaas, ham of kipfilet eronder), maar ook erg lekker als ‘saus’ door de pasta (en zoals ik al zei; weer eens wat anders dan ‘gewone’ pesto). Onderstaand recept is met walnoten, maar je kunt de rucolapesto ook met hazelnoten (goedkoper) of zelfs met geroosterde pinda’s (nog goedkoper) maken. Het is even zoeken naar de juiste smaakbalans (dus meer zout, meer citroen, meer olijfolie, misschien iets meer Parmezaanse kaas om de smaak wat milder te maken), maar dan heb je ook wat. Blijven proeven dus. Ik vries een teveel aan rucolapesto overigens gewoon in. De smaak gaat ietsje achteruit, maar het blijft heerlijk om te gebruiken door een pastasaus van tomaten en courgettes.

rucolapesto

Ingrediënten:
125 gram rucola
50 gram geraspte Parmezaanse kaas
3 eetlepels walnoten
4 eetlepels olijfolie
beetje zout
beetje citroensap

Doe alle ingrediënten samen in een keukenmachine en hak alles door elkaar.



Pasta Genovese

Jamie Oliver en Nigella Lawson doen het helemaal anders dan ik (dit recept staat in hun boeken en het is een ‘echt’ Italiaans recept en de ‘echte’ Italianen maken dit gerecht waarschijnlijk ook anders dan ik, maar als ik het op de manier doe ‘zoals het hoort’, dan gaat het dus helemaal mis. In hun recepten staat dat de boontjes maar 3 minuten hoeven te koken, maar als ik sperzieboontjes maar 3 minuten kook, dan zijn ze nog hartstikke rauw en hard en dat vind ik gewoon niet lekker. Ik heb dus m’n eigen manier ontwikkeld voor dit recept en waarschijnlijk is de uitkomst ongeveer hetzelfde, maar dan heb ik wél gare boontjes en geen kapot gekookte aardappelen. Het is een vegetarisch recept en het zou ook best gezond genoemd kunnen worden, alleen heb je dus wel een enorm koolhydraatrijk gerecht, want mét aardappelen en mét pasta. Maar ik hou ervan! De smaak van de aardappelen en de boontjes en de pesto en de Parmezaanse kaas gaan zich allemaal met elkaar vermengen en daardoor krijg je een hele rijke, dikke, pastasaus. Hmmm…

pastagenovese

Ingrediënten (voor 4 personen):
500 gram pasta (tagliatelle werkt eigenlijk het beste, maar een andere pasta kan ook prima)
400 gram sperzieboontjes
250 gram vastkokende aardappelen
100 gram verse pesto (uit een potje maakt het gerecht echt minder lekker, maar wel goedkoper natuurlijk)
100 gram geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie

Okay, here we go! Haal de uiteinden van de boontjes en kook de boontjes beetgaar in ongeveer 10 minuten (gewoon even proeven of ze goed zijn). Houd de boontjes warm (deksel op de pan).
Schil de aardappelen en snij ze in blokjes van ongeveer 2 centimeter. Kook ze gaar in ongeveer 6 tot 8 minuten (ook hier geldt; proef tussendoor of ze gaar zijn). Als je de aardappelen afgiet, dan doe je het afgietwater in een kommetje!!
Kook de pasta volgens de aanwijzing op de verpakking. Giet de pasta af en gooi terug in de pan en zet het vuur langzaam aan.
Doe de aardappelen erbij en wat van het aardappel-kookvocht (van dit kookvocht kun je tijdens het roeren steeds een beetje toevoegen).
Doe de pesto erbij.
Doe de sperziebonen erbij.
Doe de helft van de Parmezaanse kaas erbij.
Klaar! Serveer het met de rest van de Parmezaanse kaas.

 

delicatessen en lekkernijen



Spaghetti alle vongole

Ik at dit gerecht voor het eerst op Ibiza en ik was meteen verliefd. Eenmaal thuis blijkt het een heel erg gemakkelijk gerecht om te maken en als je zorgt voor goede en verse ingrediënten is dit een gerecht TO DIE FOR! Het enige lastige ingrediënt om te vinden zijn de venusschelpjes, deze zul je van tevoren bij een vishandel moeten bestellen, of als je geluk hebt en in een grote stad woont, dan heeft de vishandel meestal wel een zak op voorraad. Ook een viskraam op een grote markt heeft meestal wel een paar zakken liggen. Een kilo venusschelpjes kost tussen de € 7,50 en € 12,50 (soms worden ze ook ‘tapijtschelpen’ genoemd of ‘vongoles’) en onderstaand recept is eigenlijk voor 4 personen, maar ik heb er geen enkele moeite mee om alles in m’n eentje op te eten (okay, ik laat de spaghetti zelf dan wel voor de helft liggen, maar eet alle schelpjes leeg). Ik ging afgelopen zaterdag naar de markt in Den Bosch, kocht een kilo venusschelpjes en at voor het eerst sinds maanden weer spaghetti alle vongole. Ik weet nu al; volgende week weer. Hmmmmm! Het gerecht ziet er spectaculair uit, is overheerlijk (oh, had ik dat al gezegd?) en je maakt er zeker de blits mee tijdens een etentje.

vongole

Ingrediënten (voor 4 personen):

1 kilo venusschelpjes
flinke handvol platte peterselie (vers)
6 teentjes knoflook
6 tot 10 cherrytomaatjes (of 1 of 2 trostomaten)
2 grote glazen witte wijn
olijfolie
peper
400 gram spaghetti

Leg de venusschelpjes een uur voor gebruik in een bak water met een beetje zout. Je gebruikt alleen schelpjes die dicht zijn. De schelpjes die open staan geef je even een tikje en als ze dan nog open blijven staan, dan gooi je ze ook weg. Gebroken schelpjes; ook weggooien. Laat de schelpjes daarna goed uitlekken.
Kook de spaghetti volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking.
Snijd de knoflook in dunne plakjes, de tomaat in kleine stukje en hak de peterselie fijn.
Bak de knoflook en de tomaat zachtjes in een flinke scheut olijfolie.
Doe hier nu de venusschelpjes bij, heel even op hoog vuur en dan afblussen met de witte wijn.
Paar minuten laten staan tot alle schelpjes open zijn (degene die dan nog dicht zijn moet je weggooien).
Laatste minuut de peterselie erdoor roeren en flink wat peper.
Alles voorzichtig mengen met de spaghetti (je wil dat de zeevrucht in het schelpje blijft zitten).
Klaar! Perfectie in een pan! Je kan het zo eten, maar het is ook lekker om met brood in het vocht te dopen.

 



Kook de cover: Cannelloni met wintergroenten

Okay, okay, het is al lente, maar ik kwam een oude Allerhande (het februari-nummer, dus eigenlijk valt het best mee) tegen en aangezien ik ergens met mezelf heb afgesproken om steeds de cover van de Allerhande te koken dacht ik; why not! Het is een cannelloni gevuld met wintergroenten (bleekselderij, knolselderij en winterpeen) en overgoten met een rode pastasaus. Het is even wat werk en geen aanrader voor een doordeweekse dag (of je moet op die doordeweekse dag niks te doen hebben). Ik hield me, afgezien van de pastasaus, volledig aan het recept, al maakte ik een dubbele hoeveelheid (want hoe krijg je anders een knolselderij op). Je kan de rest invriezen, maar ik bracht mijn ouders ook een ovenschaal. Zowel de kinderen in mijn huishouden als mijn ouders, als de verkering als ikzelf vond het SUPERLEKKER! Echt heel bijzonder om lasagnebladen op te rollen met groenten erin. Hmmmm…

canneloni

Ingrediënten (voor 4 personen):
250 g winterpeen
300 g knolselderij (geschild)
3 stengels bleekselderij
2 el olijfolie
1 ui (fijngesnipperd)
1 bakje Italiaanse kruiden (20 g)
50 gram Parmezaanse kaas
250 gram lasagnebladen (12 bladen)
700 milliliter pastasaus (uit pot, of zelfgemaakt)
1 bol mozzarella
ovenschaal (24 x 35 cm)

Verwarm de oven voor op 190 °C.
Snijd de winterpeen, knolselderij en bleekselderij in blokjes van een 1/2 x 1/2 centimeter. Dit heet dan brunoise, maar ik heb de groenten gewoon zo klein mogelijk gesneden.
Verhit de olie in een wok of hapjespan en bak de ui en de rest van de groenten op middelhoog vuur. In het originele recept staat 8 minuten, maar ik heb het wat langer gedaan, zo’n 15 minuten, omdat anders de knolselderij niet gaar was.
In zo’n kant-en-klaar pakketje Italiaanse kruiden zit dus tijm, rozemarijn, salie en oregano. Ik heb niet zo’n pakketje gekocht, maar heb wel verse tijm en rozemarijn gebruikt, maar salie en oregano uit een potje. Lekkerder is uiteraard alles vers, maar ja, niet altijd te koop, of te duur. Breng in ieder geval de groente op smaak met deze 4 kruiden en gebruik zoveel mogelijk vers. Bak deze kruiden een tijdje mee.
Zet het vuur uit en rasp de Parmezaanse kaas boven de groenten. Schep om en breng op smaak met peper en eventueel zout.
Breng ondertussen een grote pan water aan de kook. Kook de lasagnebladen 4 minuten en giet af.
Neem een lasagneblad en schep over de volle lengte een lepel groente. Rol op en leg in de ovenschaal. Maak zo nog 11 rolletjes. Verdeel de rest van de vulling over de rolletjes. Schenk de tomatensaus erover.
In het recept van de Allerhande wordt kant-en-klare pastasaus gebruikt (want dit recept wordt volgens mij gesponsord door: Grand’Italia Sugocasa tradizionale pastasaus), maar… ik heb dus m’n eigen pastasaus gemaakt en gebruikt. Ik heb een vergelijkbare pastasaus al eerder geblogd; HIER. Maar ik maakte dus een soortement van bolognese pastasaus met gehakt en rode wijn. Superlekker uiteraard, maar ook een uurtje meer werk (en die pastasaus moet zo’n 4 uur stoven). Ga je voor gemak, dan haal je gewoon lekker zo’n kant-en-klare pot. Ga je voor lekker, dan moet je wat eerder beginnen met koken.
Snijd de mozzarella in plakken en verdeel over de saus. Bak dit zo’n 20 minuten in de oven tot de mozzarella goudbruin kleurt.



Pasta met rucola en geitenkaas

Dit gerecht maak ik al jaren en jaren en jaren. Ik vond ’t ooit in een tijdschrift, maar weet niet eens meer welke. Daar werd de geitenkaas gegrild en dan op de pasta gelegd, maar ik doe gewoon alles in 1 keer door elkaar. Lekker als vegetarische avondmaaltijd, als lunch, maar een dag later is-ie koud als salade ook nog heel lekker.

pastarucola

Ingrediënten (voor 4 personen):
400 gram fusilli
3 teentjes knoflook
1/4 theelepel gedroogde chilivlokken (of beetje chilipoeder)
300 gram zachte geitenkaas
150 gram Parmezaanse kaas
100 gram rucola
sap van 1 citroen
peper en zout
olijfolie

Kook de pasta gaar met wat zout en bewaar ongeveer 100 milliliter van het kookvocht.
Bak in wat olijfolie de in stukjes gesneden knoflook, samen met de chilivlokken en het citroensap. Doe het kookvocht hierbij.
Doe nu dit knoflook-citroen-chili-mengsel bij de pasta.
Doe de rucola erbij.
Doe de in stukjes gesneden geitenkaas erbij.
Doe de Parmezaanse kaas erbij.
Het mooie van dit gerecht is dat je met alle ingrediënten kunt variëren. Dus hou je van veel rucola, dan doe je er wat meer rucola in. Of hou je van wat meer pit, dan wat meer chilivlokken.



Pastasaus met merquezworstjes

Deze pastasaus was een soortement van experiment en vooral een must, want er moesten nogal wat restjes worden opgemaakt. Ik koop bijna elke week een stoplicht (3 paprika’s in 1 verpakking; geel, rood, groen), eigenlijk zonder specifiek kookdoel voor ogen. En ja, als je dan ook nog een pond merquezworstjes hebt liggen en een paar aardappels die al aan het uitlopen zijn, dan is een Marokkaanse pastasaus zo gemaakt. Experiment geslaagd.

pastasausmerquez

Ingrediënten (voor 4 personen):
500 gram merquezworstjes
1 groene paprika
1 rode paprika
2 blikken tomatenstukjes
2 uien
1 lamsbouillonblokje
500 gram aardappelen
50 gram Beyaz Peynir (witte Turkse kaas) (of feta)
400 gram pasta

Knijp het vlees uit de hoesjes van de merquezworstjes en bak dit in wat olijfolie in een braadpan aan.
Snij de ui en de paprika’s in stukjes en bak dit even mee.
Doe de blikken tomatenstukjes erbij en het bouillonblokje.
Schil de aardappels en snijdt ze in kleine stukjes. Doe ze bij de pastasaus.
Laat dit alles nu zachtjes stoven tot de aardappel gaar is. Eventueel kun je, als de saus te dik wordt (doordat de aardappelen het vocht opnemen) wat water bij de saus doen.
Kook ondertussen de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Je kunt de saus door de pasta doen, of het los serveren.
Bestrooien met wat van de witte kaas/feta.



Pasta met ham en doperwtjes

“Ik begin wel een beetje trek te krijgen nu”, zegt de verkering.
“Ik ook, maar ik heb geen zin om te koken”, zeg ik.
“Zullen we wat bestellen?”
“Nee. Nee. Nee. We gaan zuinig aan doen in 2014! We moeten zuinig aan doen! En we gaan niet op zondagavond pizza’s bestellen voor 25 euro, echt niet hoor.”
“Ik dacht eigenlijk aan Grieks.”
“Eh, eh, nee, ook niet, echt niet.”
“Echt niet?”
“Nee, liefie, we hebben genoeg in huis.”
“Wat dan?”
“Alles. We hebben alles.”
“Maar wat dan?”
“Van alles en we moeten ook nog heel veel dingen opmaken die bijna over de datum zijn.”
“Wat dan?”
“Maar ik heb geen zin om te koken. Ik hang net zo lekker in de bank.”
“Ja, dan weet ik het ook niet meer.”
“Ooooooh, ik moet ook alles zelf doen.”

doperwtenpasta

Nou ja, en precies 12 minuten en 54 seconden later (ik heb de verkering laten timen) (en dat was inclusief het maken van de foto’s) stond deze fusilli con panna prosciutto e piselli, oftewel een megasimpele pasta met ham en doperwtjes op tafel. Eh, in een bakje op schoot op de bank.

Ingrediënten (voor 2 personen):
200 gram pasta
100 gram diepvriesdoperwtjes
1 ui
200 ml slagroom
100 gram ham
geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie
peper en zout

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Snij de ui in kleine stukjes en snij de ham in reepjes.
Bak de ui en de ham in wat olijfolie even aan.
Doe hier nu de slagroom bij en de doperwtjes en laat dit allemaal zachtjes pruttelen.
Als de pasta gaar is doe je de pasta bij de saus, breng je het op smaak met peper en zout en bestrooi je alles met Parmezaanse kaas.
Ik had geen Parmezaanse kaas in huis, dus bestrooide het met wat geraspte jong belegen en dan is het ook prima te doen, maar toch net even iets minder lekker dan met Parmezaanse kaas (“Met Parmezaanse kaas kun je een stoeptegel nog lekker maken”, zou mijn moeder zeggen.”).



Pittige pastasaus met makreel

Dit is een hele snelle pastasaus, gebaseerd op de Italiaanse pasta arrabiata. ‘Arrabiata’ betekent boos of kwaad in het Italiaans en een pasta arrabiata is dan ook een pastasaus die naast tomaten ook met rode pepers wordt gemaakt. Lekker pittig dus. Aangezien ik nooit standaard rode pepers in huis heb, maar wel een flesje sambal oelek, doe ik er gewoon sambal door. Ietsje anders, net zo lekker (foodsnobs zullen waarschijnlijk zeggen dat dat dus echt niet kan; een pasta arrabiata met sambal en dat je dus echt wel verschil proeft, maar ik proef weinig verschil). De verse peterselie zou ik alleen niet vervangen door peterselie uit een potje, want juist de verse peterselie maakt dit gerecht helemaal af (en het verschil tussen peterselie uit een potje en verse peterselie proef ik dus wel).

pastamakreel

Ingrediënten (voor 2 personen):
100 gram gerookte makreel
1 klein blikje tomatenpuree
2 grote tomaten of een handje cherrytomaatjes
1 teentje knoflook
1 ui
1/2 eetlepel sambal oelek
handje verse peterselie
200 gram spaghetti (of andere pasta)
olijfolie
peper en zout

Snij de ui en de knoflook en bak ze even aan in wat olijfolie en doe er als de ui lichtbruin kleurt de tomaten en het blikje tomatenpuree bij.
Ondertussen kook je de pasta gaar volgens de aanwijzigen op de verpakking.
Doe de sambal en de makreel bij de pastasaus (als de saus te dik wordt, dan kun je wat water toevoegen). Paar minuutjes op zacht vuur laten staan.
Op smaak brengen met peper en zout (of als je van extra pittig houdt, doe je er nog wat sambal bij).
Rijkelijk bestrooien met de verse peterselie.



Pastasaus met salami en venkel

Het oorspronkelijke idee voor dit recept vond ik in het boek
Happy Days met de Naked Chef van Jamie Oliver, maar in de loop van de jaren heb ik ‘m wat vereenvoudigd. Jamie werkt (uiteraard) met de beste ingrediënten, maar ik haal alles gewoon bij de LIDL of van de Euroshopper, eh, AH Basic. De combinatie salami, venkel en tomaat is echt superlekker! De salami maakt het een ietwat zware pastasaus, maar door de venkel wordt alles ook weer lekker fris!

pastasalami

Ingrediënten voor 2 personen:
150 gram salami
1 ui
1 theelepel venkelzaad (is niet verplicht)
2 knoflookteentjes
1 venkel ( zo groot mogelijk)
2 blikken tomatenblokjes
olijfolie
peper en zout
250 gram pasta

Snij de salami in hele dunne reepjes.
Snij de knoflook en de ui fijn.
Bak de salami, het venkelzaad, de knoflook en de ui in wat olijfolie
Snij de venkel in dunne plakjes/reepjes en bak ze even mee (bewaar het plukje bovenop, als die er nog op zit).
Doe nu de blikken tomatenblokjes erbij en laat alles zo’n 20 tot 25 minuten zachtjes stoven tot de venkel gaar is.
Op smaak brengen met peper en zout.
Kook ondertussen de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Bestrooi de pastasaus uiteindelijk met het fijngesneden venkelplukje.