Luna loves LIDL: kaassticks

Met onze frituurpan heb ik een haat-liefde-verhouding. Als-ie niet aanstaat haat ik ‘m; hij staat me in de weg, hij stinkt, hij plakt en het is een gigantisch kutklusje om dat ding schoon te maken (ik heb onlangs de tip gekregen om er een vaatmachine-tablet in te doen en ‘m dan met water te laten koken; dat probeer ik de volgende keer). Zelden tot nooit pak ik zelf de frituurpan uit de schuur om iets te gaan frituren, maar de verkering is in staat om ‘m er elke avond bij te pakken. Ik roep dan voor de vorm nog een paar keer dat we dat echt niet moeten doen, zo vaak frituren, maar als de frituurpan eenmaal aanstaat, dan hou ik van ‘m en 10 minuten later heb ik m’n eerste frikadelletje er al weer in zitten (wij hebben nog steeds Goddelijke lichamen).

De enige keer dat ik de verkering heel lief aankijk of hij misschien alsjeblieft, please, iets voor me wil frituren is als we kaasstengels in de diepvries hebben liggen. Nu haal ik die normaal gesproken bij de Albert Heijn en dan betaal je bijna 5 euro voor 10 stengels (KaasTengels van het merk Topking), dus dat is hartstikke belachelijk duur, maar iedere euro dan ook wel weer waard als ze eenmaal gefrituurd en wel op m’n bordje liggen, want ik hou ervan! Ik hou vreselijk van gefrituurde kaasstengels en ik zou ze wel elke avond willen als ze niet zo duur waren (je kan ze volgens mij wel goedkoper bij een groothandel krijgen en ik heb ze ook wel eens geprobeerd zelf te maken, maar die ontploften in de frituurpan, dus er gaat zeker nog een poging 2 komen).

lidlkaassticks

Hoe diep intens gelukkig ben ik momenteel met de kaassticks van de LIDL! Er zitten er 10 in een doosje, ze kosten € 1,99 en zijn net zo lekker als de KaasTengels van Topking. Ze zijn alleen verkrijgbaar tijdens de december-feestmaand, maar ze zijn dan weer wél 1,5 jaar houdbaar in de diepvries, dus ik vrees dat ik de verkering de komende weken regelmatig heel lief aan ga kijken of hij alsjeblieft de frituurpan erbij wil pakken.



Luna loves LIDL: banoffee

“Ik voel me net als vroeger met de Bart Smit-folder”, zei de verkering toen hij de December-feest-folder van de LIDL voor het eerst doorbladerde.
“Ja, ik wil alles wel een keer proberen”, zei ik, “zonde dat een hoop van die dingen in januari weer uit het assortiment gaan.”
“We kunnen elke dag wel iets gaan testen uit de folder?”
“Alle toetjes?”
“Bijvoorbeeld.”
“Oh, en dan testen we nu alles alvast uit en dan doen we met de kerstmis niks ingewikkelds, maar gewoon allemaal lekkere losse hapjes.”
“Proeverijtjes.”
“En dan maak ik wel wat dingen zelf, maar het kerstthema wordt toch zeker wel Chez Lidl.”
“Kom, we gaan.”

Even later liepen we door de LIDL en laadden ons karretje vol met allerlei producten uit het Delicieux-assortiment (het speciale assortiment voor tijdens de feestdagen). Gisteren genoten we van een Banoffee-taartje.

bananoffee

Je vindt het taartje in het diepvriesvak en als je ‘m dan thuis ook weer meteen in de diepvries doet is-ie 1 jaar houdbaar (!). Uit 1 taartje haal je 6 stukjes (van 293 calorieën per stuk), maar de verkering en ik hebben ‘m door de helft gedaan en in 1 keer opgegeten (en we hebben nog steeds een Goddelijk lichaam, ondanks die 1000 calorieën). Het spreekt voor zich dat het een nogal lekker taartje is; de bodem is van kruimeldeeg, daarbovenop vindt je een laag bananenplakjes (niet te dik, niet te dun, precies goed) met toffeesaus en daar weer bovenop een dikke laag stevige slagroom en dit alles is bestrooid met toffeeschilfertjes. Heerlijk! Of het Banoffee-taartje onze kerst-proeverij gaat halen, dat valt nog te bezien, maar we halen er zeker nog eentje voor in de diepvries.

Het überschattige bordje met het eekhoorntje is van melamine en kocht ik bij de Big Bazar voor € 1,19.