Pasta met ham en doperwtjes

“Ik begin wel een beetje trek te krijgen nu”, zegt de verkering.
“Ik ook, maar ik heb geen zin om te koken”, zeg ik.
“Zullen we wat bestellen?”
“Nee. Nee. Nee. We gaan zuinig aan doen in 2014! We moeten zuinig aan doen! En we gaan niet op zondagavond pizza’s bestellen voor 25 euro, echt niet hoor.”
“Ik dacht eigenlijk aan Grieks.”
“Eh, eh, nee, ook niet, echt niet.”
“Echt niet?”
“Nee, liefie, we hebben genoeg in huis.”
“Wat dan?”
“Alles. We hebben alles.”
“Maar wat dan?”
“Van alles en we moeten ook nog heel veel dingen opmaken die bijna over de datum zijn.”
“Wat dan?”
“Maar ik heb geen zin om te koken. Ik hang net zo lekker in de bank.”
“Ja, dan weet ik het ook niet meer.”
“Ooooooh, ik moet ook alles zelf doen.”

doperwtenpasta

Nou ja, en precies 12 minuten en 54 seconden later (ik heb de verkering laten timen) (en dat was inclusief het maken van de foto’s) stond deze fusilli con panna prosciutto e piselli, oftewel een megasimpele pasta met ham en doperwtjes op tafel. Eh, in een bakje op schoot op de bank.

Ingrediënten (voor 2 personen):
200 gram pasta
100 gram diepvriesdoperwtjes
1 ui
200 ml slagroom
100 gram ham
geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie
peper en zout

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Snij de ui in kleine stukjes en snij de ham in reepjes.
Bak de ui en de ham in wat olijfolie even aan.
Doe hier nu de slagroom bij en de doperwtjes en laat dit allemaal zachtjes pruttelen.
Als de pasta gaar is doe je de pasta bij de saus, breng je het op smaak met peper en zout en bestrooi je alles met Parmezaanse kaas.
Ik had geen Parmezaanse kaas in huis, dus bestrooide het met wat geraspte jong belegen en dan is het ook prima te doen, maar toch net even iets minder lekker dan met Parmezaanse kaas (“Met Parmezaanse kaas kun je een stoeptegel nog lekker maken”, zou mijn moeder zeggen.”).



Luna loves LIDL: Truffelkaas

truffelkaas

Toen ik gisteren bij de LIDL kwam moest ik even 3 keer slikken. Lege schappen. Alle mooie producten die mijn decembermaand zo hadden opgeleukt waren op of bijna uitverkocht. “En nou?”, snikte ik naar de verkering toen er geen kaassticks meer in de diepvries lagen, “Ik vind dat ze op z’n minst die kaassticks in het vaste assortiment op kunnen nemen.” Ter compensatie nam ik het allerlaatste truffelkaasje in het schap mee. En die was ook heel erg lekker. Echt! Op een toastje, maar ook gewoon zo bij een glaasje port of wijn. En ik kan nu gaan uitweiden over de karakteristieke en uitgesproken truffelsmaak en dat ik € 2,69 niet veel geld vind voor 150 gram, maar ik had liever nog een paar dozen kaassticks gehad.



Couscoussalade met kip

Een tijdje terug maakte ik een bulgursalade en onderstaand recept kun je ook met bulgur maken in plaats van met couscous. Persoonlijk vind ik de textuur van couscous lekkerder; de korrels zijn kleiner en zachter. De verkering vindt juist bulgur lekkerder, want een grotere en steviger korrel. Hmmmm… We zijn het er in ieder geval wél over eens dat dit een zeer voedzame en gezonde maaltijd is. Ik bakte er dit keer wat merquezworstjes bij en at het als hoofdgerecht. De volgende dag had ik nog genoeg over om het samen als lunch te eten én ik bracht mijn ouders een grote bak vol. Onderstaand recept is dus (als je er merquezworstjes bij bakt) genoeg voor 4 personen als hoofdgerecht of 6 personen als lunchgerecht.

Ik heb nogal een hekel aan kipfilet. Het is misschien wel ‘lekker makkelijk’, maar het vlees is snel droog en relatief duur vergeleken bij een kippenpoot of kippenbout. Ik koop als er in een gerecht kip(filet) hoort altijd kippenpoten of -bouten. Die kook ik, laat ik afkoelen en daarna pluk ik het vlees van de botten. Even wat werk, maar een stuk smakelijker (en goedkoper dus).

couscoussalade

Ingrediënten:
250 gram couscous
1 courgette
1 bakje cherrytomaatjes (of 3 trostomaten)
1 kilo kippenpoten
1,5 eetlepel ras el hanout (te koop bij de Turkse supermarkt)
2 uitjes
1 gele paprika
100 gram Beyaz Peynir (witte Turkse kaas) (of feta)
handje munt
handje gepelde pistachenootjes
olijfolie

Kook de kippenpoten (of -bouten) tot het vlees gaar is (minuutje of 20). Laat de poten afkoelen, verwijder het vel en de botten en doe het vlees in bakje. Bak de kip nu samen met de ras el hanout in wat olijfolie tot de kip een beetje knapperig wordt.
Met een kaasschaaf maak je dunne plakken van de courgette. Deze grill je even in een grillpan. Heb je geen grilpan, dan kan je ze ook heel eventjes bakken (met wat olijfolie) in een gewone koekenpan.
Bereid de couscous volgens de verpakking (ik deed het door er +/- 250 ml kokend water op te gieten en een paar keer te roeren, na 10 minuutjes is de couscous klaar).
Doe een scheutje olijfolie door de couscous.
Snij de uitjes, de paprika en de tomaatjes en doe ze, samen met de kip door de couscous.
Snij de munt fijn en doe deze, samen met de fijngeprakte Beyaz Peynir (of feta) door de couscous.
Voordat je aan tafel gaat bestrooien met de pistachenootjes.
Prima zo te eten, maar net een beetje meer prima met een merquezworstje dus.



Tomatensoep

Ik had ooit een vriendje dat, for real, tomatensoep uit blik lekkerder vond dan verse tomatensoep. Onbegrijpelijk, maar het zal iets te maken hebben met het feit dat hij dat vroeger thuis ook altijd kreeg. Gelukkig heb ik nu een verkering die mijn kookkunsten wel kan waarderen, alleen is hij weer niet zo gek op soep in het algemeen. Maar als er genoeg vlees in zit, dan kan het zijn goedkeuring meestal wel wegdragen. Wij kopen een paar keer per jaar een stuk koe (zo’n 35 kilo), dus onze vriezer ligt altijd vol met 100% biologisch rundvlees. En dat is vlees is lekker!!! Ik denk dat mede door dit vlees de tomatensoep die ik ermee maak zo waanzinnig goed smaakt.

tomatensoep

Ingrediënten (voor 5 liter):
1 runderschenkel (de mijne was 750 gram)
2 kilo tomaten
3 laurierblaadjes
4 uien
2 runderbouillonblokjes
2 teentjes knoflook
500 gram rundergehakt
vermicelli (optioneel)

Zet de schenkel op met 3 liter water en de runderbouillonblokjes.
Snij de tomaten in stukjes (snij de’kroontjes’ weg), snij de uien in ringen en de knoflook in stukjes en doe dit, samen met de laurierblaadjes in de pan.
Laat dit zo lang mogelijk zachtjes koken. Ik zet de pan meestal ’s ochtends op en loop er dan elk uurtjes even langs om erin te roeren.
Na een paar uur valt het vlees vanzelf van het bot (en het bot haal je er dan dus uit).
Het schenkelvlees eventueel eruit halen om in stukjes te snijden.
Een half uur voordat je wil gaan eten doe je het gehakt er in snippertjes bij (gewoon losmaken met je vingers) (maar je kan er ook balletjes van draaien).
Nu heb je dus 5 liter soep en die kun je meteen eten (als je dat met 16 man van plan bent), maar ik vries dus het meeste in (en breng mijn ouders een pannetje).
Ik doe de vermicelli er uiteindelijk pas in als ik de tomatensoep weer opwarm, want ik vind ingevroren en dan weer opgewarmde vermicelli niet zo lekker.
Er zullen vast wel betere recepten zijn dan die van mij, maar ik hou het graag simpel, al duurt het wel uren voordat de soep klaar is (maar dat heb ik er graag voor over).



Luna loves LIDL: Tempura King Prawns

tempuragarnalen

Dat niet alles van de LIDL lekker is, is logisch (en smaken verschillen), maar dat niet alles van de Deluxe-afdeling smakelijk is, dat verbaast me eigenlijk wel. Deze Tempura King Prawns zijn ronduit vies. Normaal gesproken ben ik gek op alles wat een tempura-beslag heeft gehad; groente, vlees, vis en ik denk dat ook een frikadel een stuk zou opknappen van een tempura-beslagje, maar deze garnalen zijn reddeloos verloren. Het garnaaltje zelf is smakeloos (en ja, dat is toch de basis van dit hapje) en het tempura-korstje is zompig en slap. De ‘sweet chili saus’ smaakt naar plastic. Bah. En dan is € 2,99 ineens een hoop geld. Zonde! Zelfs de verkering lustte ze niet (en dat wil wat zeggen).



Bitterkoekjespudding

Ik voelde me een onwijs goede keukenprinses toen ik voor de eerste keer bitterkoekjespudding maakte. Het effect van een Mona-toetje omkeren, lipje eraf en dan in het gaatje blazen, zodat het toetje gemakkelijk los komt van het plastic, maar dan dus ook nog eens helemaal zelfgemaakt! Magisch! Ik kocht ooit op een rommelmarkt verschillende, vintage puddingvormen van Tupperware en als ik die gebruik om dit typische Hollandse toetje te maken waan ik me helemaal back to the fifties.

bitterkoekjespudding

Ingrediënten (voor een puddingvorm van 1 liter + een kleintje van +/- 250 ml):
200 gram bitterkoekjes
5 eetlepels Amaretto (of andere amandellikeur)
2 zakjes vanillesuiker
5 blaadjes gelatine
4 eieren (alleen het eigeel)
6 deciliter volle melk
60 gram suiker
4 deciliter slagroom (alvast een beetje opgeklopt)

Breek de bitterkoekjes in kleine stukjes en doe de Amaretto erbij, zodat ze kunnen weken.
Breng de melk met de vanillesuiker aan de kook (dus tegen de kook aan, zodat de suiker oplost).
Leg de gelatineblaadjes in een bakje met koud water (minstens 5 minuten).
Klop het eigeel samen met de suiker licht en romig.
Doe nu een klein beetje van de hete melk bij het eimengels en klop dit. Doe nu het eimengsel bij de melk en blijf kloppen. Dit mengel gaat nu zachtjes binden, maar je moet het niet laten koken. Ik blijf altijd een minuut of 4 zachtjes roeren met de garde (zeer rustgevende bezigheid).
Haal de pan nu van het vuur, knijp de gelatine uit en voeg dan de gelatine toe aan het eimengsel. Even doorroeren met de garde.
Laat dit alles nu goed afkoelen (het snelste gaat dit door koud water in de gootsteen te laten lopen en de pan hierin te zetten, ijsblokjes in dat water zou helemaal handig zijn, maar is mij teveel gedoe).
Als het mengsel genoeg is afgekoeld (kan wel een half uurtje duren) dan voeg je de geweekte bitterkoekjes en de ietwat opgeklopte slagroom toe).
Dit mengsel kun je nu in een met water omgespoelde vorm scheppen. Bovenstaand recept is genoeg voor 1 vorm van 1 liter + nog een paar kleinere vormpjes. Als je geen echte puddingvorm in huis hebt, dan kun je ook een glazen schaal gebruiken (denk ik, ik heb het nooit zelf getest). Mocht de pudding niet compleet uit een glazen schaal komen, dan is dat misschien optische een teleurstelling, maar de smaakt blijft gewoon goed natuurlijk (en met z’n allen uit een glazen schaal lepelen heeft ook wel wat).
Ik bedenk me net; dit staat ook gewoon leuk in een gewoon doorzichtig glas (zoals bijvoorbeeld een whiskeyglas), dan hoeft je ’t niet eens uit het glas te halen, maar kun je het zo presenteren.
Laat de pudding wel eerst minstens 4 uur in de koelkast opstijven. Een dag van tevoren maken is dus handig.